superloeloe.com

Een beetje onwennig stapt Hugo Smienk het immense kantoor van advocaat Bram Moszkowicz binnen. ‘Mijn jas ligt nog in de wachtkamer’, zegt de misdaadschrijver. ‘Is dat een probleem?’ ‘Nou, het is hier best veilig hoor’, antwoordt de toppleiter glimlachend. Gerustgesteld zakt Smienk in een van de comfortabele fauteuils onder het hoge raam dat uitkijkt over de chique Herengracht in Amsterdam. Op de lage glazen tafel staan slechts twee dingen: een bronzen beeldje van Vrouwe Justitia en een grote, rode plastic asbak. ‘Er mag gerookt worden’, benadrukt Moszkowicz.

Schrijver Hugo Smienk deelt graag, gratis en voor niets, dit korte verhaal van zijn hand met u.
Veel leesplezier.

Nationale Recherche rolt chemicaliënlijn voor synthetische drugs op

Toen ze mij zes jaar terug vroegen om een column te gaan schrijven voor de Krant, keek ik of ik het in Keulen hoorde donderen. Een column schrijven voor jullie krant? Hoe komen jullie daar zo bij, en waarom ik?
Ja, waarom jij? Omdat jij misschien iemand bent die schrijft vanuit het hart, druk in het leven staat en niet bang is om op tenen te trappen en heilige huisjes omver te schoppen.
Gewoon omdat jij Wim Botter bent.
Daar had ik niet zo snel van terug, maar zou ik dat wel kunnen?

Voorbode op het boek van Smienk? titel: Eenzame opsluiting, de Sjanghai connectie

AMSTERDAM -  Steeds meer ouders in China leven in angst omdat ze bang zijn dat hun kind wordt ontvoerd. Een foto van een vastgebonden jongetje riep deze week veel afschuw op.